De jongen in de gestreepte pyjama
John Boyne

Nadat de Furie met zijn ouders gedineerd heeft, wordt de vader van de achtjarige Bruno overgeplaatst naar Oudwis. Van het mooie huis in Berlijn met vijf verdiepingen komt hij terecht in een veel kleiner huis waar niets te doen is. Vanuit zijn slaapkamerraam ziet hij een groot hek. Daarachter lopen mensen in gestreepte pyjama s. Het lijkt hem allemaal veel gezelliger aan de andere kant van het hek. Hij snapt niet dat hij daar niet mag komen.

Als door de wol geverfde lezer snap je heel goed wat er aan de hand is. Het is alles behalve leuk en gezellig aan de andere kant van het hek. John Boyne heeft heel mooi het verhaal vertelt van een jongen die het allemaal nog niet begrijpt. In de ogen van Bruno zijn de dingen die zijn vader doet goed. Het gaat er bij hem echt niet in dat zijn vader andere mensen onrecht aan kan doen. Kritiek op de Nazi s laat Boyne over aan de grootmoeder die zich schaamt voor haar zoon in zijn nieuwe uniform en zich afvraagt of het hem wel kan schelen waar dat pak voor staat.

Omdat in Oudwis niet zo veel te beleven is, gaat Bruno op ontdekkingsreis langs het hek. Tijdens een van die reizen ontdekt hij een jongen van zijn eigen leeftijd die aan de andere kant van het hek zit. het is het begin van een reeks ontmoetingen die Bruno alleen nog maar nieuwsgieriger maakt naar het leven aan de andere kant van het hek.

Je zou kunnen zeggen dat Bruno wel een beetje heel erg naief is. Dat de zoon van een ss-er geen goed beeld heeft wat een jood nou precies is, kan ik me wel voorstellen, maar dat hij het hele woord niet kent, dat gaat er bij mij niet in. Maar dat is een piepklein minpuntje. De jongen in de gestreepte pyjama is een boek waar je stil van wordt. De wrede oorlog door de ogen van een onschuldig kind.

Ik zal het einde van het boek niet verklappen maar ik kan wel beloven dat het iets is om naar uit te kijken.

Ik kan iedereen dit boek van harte aanbevelen. Het zet de Tweede Wereldoorlog weer eens in een heel ander perpectief.